Activiteiten VZW Oudenaarde & Zustersteden 2010
Voetbaltornooi Arras 2010
Dat de vzw Oudenaarde en zustersteden volop de Europese kaart trekt, is reeds langer geweten. Dat de jeugd daarin een bevoorrechte positie bekleedt, is misschien iets minder bekend bij het grote publiek, maar daarom niet minder belangrijk … ‘au contraire!’ zou ik zo zeggen.
Vorige donderdag -13 mei - stond de deelname aan de challenge Thibaut Cauvet op het programma. Dit jeugdvoetbaltornooi in Arras werd zeven jaar terug een eerste keer georganiseerd in memoriam van de overleden jeugdspeler Thibaut Cauvet. Sindsdien is dit treffen gestaag uitgegroeid tot een indrukwekkende sportmanifestatie en een nadrukkelijk statement van grensoverschrijdende solidariteit en samenhorigheid.
Place to be is het historisch en cultureel rijke Arras, dat gedurende vele eeuwen een grensstad tussen Frankrijk en de lage landen vormde. Het was zelfs een tijdlang een Franstalig onderdeel van het graafschap Vlaanderen (Arras = Atrecht). Wie zich nog de geschiedenisboeken van de schoolbanken herinnert, zal de naam Robespierre (geboren op 6 mei 1758) – Frans revolutionair en staatsman – ongetwijfeld een belletje doen rinkelen.
Maar laat ik nu even verder gaan met het sportieve gedeelte …
Onder leiding van de immer presente Louis Mechant en ploegafgevaardigde Jozef Derycke werd met een volle bus spelers en supporters koers gezet naar Frankrijk. Grote afwezige was dit keer voetbalgoeroe Luc Moerman (tja, meimaand is communiemaand nietwaar). Gelukkig konden we alweer rekenen op de getalenteerde ‘coming man’ Marnic Van Melkebeke om het sportieve luik in goede banen te leiden…
‘Afgeschrikt’ door de voetbaltechnische reputatie van Oudenaarde heeft Calais in laatste instantie afgemeld – begrijpelijk als je afkomstig bent uit Calais, maar zeer vervelend als je een voetbaltornooi moet organiseren. Als klap op de vuurpijl moest ook Douai verstek geven wegens bekerverplichtingen. Met enig improvisatiewerk krijgen de Arrageois het plaatje alsnog in elkaar gepuzzeld en kan de eerste wedstrijd worden aangevat.
Noyelles – Oudenaarde (1-3)
De eerste tegenstander van de dag is het team van Noyelles. Ondanks de alarmerende berichten omtrent de opwarming van de aarde, moeten onze jongens de wedstrijd aanvatten bij uitgesproken lage temperaturen (of zijn het de ijsheiligen die hun stempel drukken?).
Noyelles start goed en knutselt enkele leuke acties in elkaar. Bij één daarvan moet Arne een eerste keer goed plat gaan. Als Oudenaarde onder stoom komt, volgt al snel het antwoord. Jordi en Lowie winnen de meeste duels op het middenveld en als turbo Lorenzo diep wordt gestuurd, schakelt hij knap de laatste verdedigers uit en mag de Franse ‘gardien’ een eerste keer de bal uit de netten halen (0-1).
Noyelles lijkt wat aangeslagen en Oudenaarde profiteert onmiddellijk: een aarzeling achterin wordt door Arno opportunistisch afgestraft (0-2). Met de rust in zicht knokt de Franse ploeg zich opnieuw in de wedstrijd en na een scherpe counter scoren ze verdiend de aansluitingstreffer (1-2). Na de pauze gaat het spel op en neer en blijft het lang een dubbeltje op zijn kant totdat een mee opgerukte Jacob de bal kan doorkoppen tot bij Benjamin die de bal over de doellijn frommelt (1-3)!
Noyelles dus K.O. en Oudenaarde pakt zo de eerste zegen van de dag.
Saint-Amand-les-Eaux – Oudenaarde (3-0)
Onze tweede tegenstander is oude bekende Saint-Amand-les-Eaux. Vorige maand op het tornooi in Castel Madama – Italië bleken ze net iets te sterk voor ons. Een uitgelezen mogelijkheid om op een sportieve manier revanche te nemen dus!
Waar wij in vorige ontmoeting nog – volledig terecht – aanspraak konden maken op een puntendeling of méér, moeten wij vandaag echter de wet van de sterkste ondergaan. Saint-Amand komt vandaag met een team aan de aftrap dat op enkele cruciale plaatsen een duidelijke kwaliteitsinjectie heeft gekregen. Van bij het eerste fluitsignaal worden onze spelers op de eigen speelhelft vastgezet. Verdedigers Simon, Cuong, Matthias en Arno kreunen onder de druk, maar gesteund door een secure Arne, houden ze de tegenstander voorlopig goed af. De ploeg uit
Saint-Amand, die hoofdzakelijk uit tweedejaars knapen is samengesteld, blijft echter aandringen en scoort net voor de pauze de logische 1-0.
Trainer Marnic probeert met een dosis peptalk het heilige vuur terug in de ploeg te krijgen, maar hoe hard ze ook hun best doen, onze jongens kunnen de bakens niet verzetten. Ondanks het feit dat Oudenaarde regelmatig goede combinaties in elkaar steekt, kunnen ze de tegenstander nauwelijks in verlegenheid brengen.
Uiteindelijk wordt met ietwat te zware 3-0 cijfers verloren en weten we dat de kleine finale wellicht het hoogst haalbare wordt.
Arras (Féminines) – Oudenaarde (0-8)
Onze laatste groepswedstrijd moeten we de wei in tegen de meidenploeg uit Arras, zowat het zwakke broertje (of beter: zusje) in de poule.
Trainer Marnic drukt onze kerels op het hart dat er geen sprake mag zijn van onderschatting. Gelukkig kan hij beschikken over een stel nuchtere en uitgeslapen voetballers, die nu eenmaal ook verslingerd zijn op het spelletje.
Oudenaarde gooit er van bij de start de beuk in en Thimoty en Sam bezorgen ons vlug een veilige voorsprong. Daarna volgt de demonstratie en ‘les filles’ lopen zich te pletter achter een ongrijpbare bal. Een uitmuntende doelvrouw ten spijt, vinden onze jongens acht maal de weg naar de netten. Uit de vele kansen en goals onthoud ik vooral de hattrick van de kwikzilveren Sam en de heerlijke streep van Jordi, die daarmee zijn oerdegelijke prestatie op dit tornooi in de verf zet.
Met 6 op 9 mag Oudenaarde de kleine finale spelen tegen de jongensploeg uit Arras.
Kleine finale Arras – Oudenaarde (1-1) (8-7)
Het laat geen twijfel dat we met de jongensploeg uit Arras een stevige tegenstander voorgeschoteld krijgen. In de reguliere competitie voeren ze de rangschikking aan en op hun eigen tornooi moeten ze enkel buigen voor RC Lens (een 1° nationaler notabene).
Beide ploegen maken er een aangenaam kijkstuk van, maar vooral Oudenaarde gaat op zoek naar de openingsgoal. Een pegel van Matthias, na een afleggertje van Sam, knalt tegen een wegduikelende Lowie aan en verdient een beter lot. Als Lorenzo dan nog maar eens één van zijn bevliegingen krijgt, scoort hij dik verdiend de 1-0, meteen ook de stand bij de rust.
Na de pauze blijft Oudenaarde uitdrukkelijk op zoek gaan naar een tweede doelpunt. De ruimte die daardoor wordt weggegeven, maakt ons kwetsbaar voor de tegenprikken van Arras. ‘Et voilà’, de vermijdbare, maar enigszins verwachte gelijkmaker komt er na een messcherpe counter (1-1).
De stand wijzigt niet meer en dus moeten de strafschoppen beslissen. Daain tonen de jongens van Arras zich na een bloedstollende reeks net iets koelbloediger dan de Oudenaardisten.
Oudenaarde mag echter met een vierde plaats in dit sterk bezette tornooi terugblikken op een sterke prestatie. Naast het verzorgde voetbal waarop deze ploeg een patent heeft, was vooral ook de ‘fairplay’ zeer opvallend.
Sta mij daarom toe om opnieuw te besluiten met ‘un grand merci’ aan gans het team en zijn begeleiders.
Dirk de Reviere, uw verslaggever terplaatse
